ماه:سپتامبر 2022

دونالد مي‌خواست بره ماهيگيري. از پدرش خواست تا باهاش بياد، اما پدر خيلي كار داشت. از مادرش خواست تا باهاش بياد، ولي مادر داشت ظرف‌ها رو مي‌شست و بعدش هم كارهاي ديگه داشت. برادر و خواهر هم كه نداشت. با خودش گفت: «مثل اين كه بايد خودم تنها برم.»دونالد رفت توی انباري تا چوب ماهيگيريش …
ادامه ی نوشته كی با من مياد ماهيگيری؟

جولي پنج‌تا برادر و دوتا خواهر داشت. اون خواهر و برادرهاش رو خيلي دوست داشت، اما يك مشكلي اين وسط بود: اون‌ها همگي توي يك رختخواب مي‌خوابيدن. هر شب بعد از اين كه جولي موهاي خرمايي‌رنگ بلندش رو شونه مي‌كرد و دندون‌هاش رو مسواك مي‌زد، به رختخواب مي‌رفت. جاي اون، وسط رختخواب بود. تازه پتو …
ادامه ی نوشته رختخواب شلوغ

مامان‌اِلينور، بيست‌تا بچه داشت كه هميشه بايد حواسش به اون‌ها مي‌بود: جاكوب، جِيد، جِيمز، جارد، جانِت، جِنيفِر، جِرِمي، جِسيكا، جِس، جُردَن، جوي، جودي، جاستين، جِيل، جين، جولي، جوآن، جان، جوليان، و جِميما.بزرگ‌ترين بچه جاكوب بود، و تا جايي كه مي‌تونست به مامان‌الينور كمك مي‌كرد، اما بچه‌هاي كوچك‌تر، جاكوب رو نمي‌خواستن. اون‌ها مادرشون رو مي‌خواستن.موقع ناهار …
ادامه ی نوشته يک‌عالمه بچه

مامان اَندرو رفت بيرون تا چندتا كاري رو كه داشت انجام بده و يك ساعتي اونو توی خونه تنها گذاشت. اندرو مي‌دونست وقتي توی خونه تنهاست چه چیزهایي رو بايد رعايت كنه: بايد توی منزل بمونه و توي آشپزخونه پشت ميز بشينه و نقاشي بكشه، رنگشون كنه، و گِل‌بازي كنه. يكي از چيزهايي كه مامان …
ادامه ی نوشته پُرخوري

اَبيگِل، ورونيكا، و ناتالي به جشن تولد دوستشون كاتارين رفته بودن. توي جشن، با هم بازي كردن و كيك تولد و بستني خوردن. وقتي كاتارين هديه‌هاي تولدش رو باز كرد، همة روبان‌ها رو برداشت و به موهاي خودش بست. ابيگل، ورونيكا و ناتالي خنده‌شون گرفت.وقت رفتن شد و كاتارين به دوستاش گفت كه هر کدوم …
ادامه ی نوشته جشن تولد

كاري كه برادلي خيلي دوست داشت، اين بود كه روي تختش بالا و پايين بپره. مادرش هميشه بهش مي‌گفت: «برادلي روي تخت نپر. يك روز پرت مي‌شي و مي‌افتي روي چيزي و به خودت ضربه مي‌زني.» اما برادلي اصلاً به حرف مادرش گوش نمي‌كرد. هر روز صبح بعد از اين كه از خواب بيدار مي‌شد، …
ادامه ی نوشته روی تخت پرش نكن

حيووناي پارچه‌اي، همه جاي اتاق خواب ميندي پخش و پلا بودن. مامانش در رو باز كرد و گفت: «ميندي، اين شلوغ‌پلوغي رو مرتب كن، وگرنه همة اين حيووناي پارچه‌اي رو مي‌برم و مي‌دم به كسي.»ميندي سرش رو از روي بالش بلند كرد: «من خسته‌ام مامان. بعداً مرتب مي‌كنم.»مامان گفت: «حرفمو كه شنيدي!»ميندي يك ساعت ديگه …
ادامه ی نوشته خداحافظ عروسك‌های پارچه‌ ای

زيردريايي توي آب، رفت پايين، پايين، پايين … اونقدر پايين كه رنگ آب، آبي تيره شده بود … يعني تقريبا سياه شده بود. سارا و چاد از پنجره بيرون رو نگاه كردن. سارا گفت: «بابا من كه هيچي نمي‌تونم ببينم. فكر نمي كنم هيچ ماهيي بتونه در يك همچو عمقي زندگي كنه.»چاد هم كه صورتش …
ادامه ی نوشته نهنگ خندون

در دوردست شمال، جايي كه باد، نفس يخ‌آلودش رو به زمين مي‌دميد، پسر كوچكي به نام كيمو زندگي مي‌كرد. اون و خانواده‌اش توی يك ايگلو زندگي مي‌كردن كه از قطعات بريده‌شدة برف يخ‌زده ساخته شده بود. اون‌ها لباس گرم تنشون مي‌كردن و هميشه، هر وقت كه بيرون مي‌رفتن دستكش، چكمه، و پالتوي كلفت مي‌پوشيدن.هر روز …
ادامه ی نوشته فُـك گرسنه

لُپ‌هاي ويولت قرمز مي‌شد. هر وقت كه كسي چيزي در بارة چشم‌هاش، يا لبخندش، يا لُپ‌هاي گوشتالودش بهش مي‌گفت، اون سرخ مي‌شد. گونه‌هاش مثل آتیش، گل مي‌انداخت و مژه‌هاش مي‌لرزيد.مامان ويولت براش يك كلاه زيبا و يك دست لباس زرشكي قشنگ خريد. ويولت براي امتحان، اونو پوشيد و وقتي كه ديد چقدر به موهاي تيره‌رنگش …
ادامه ی نوشته گُل‌ گُلی